UCHWAŁA Nr  XXXII/275/06
     Rady Gminy w GNIEWOSZOWIE
 z dnia 27 września 2006. 

w sprawie uchwalenia „Programu ochrony wód gruntowych przed zanieczyszczeniami pochodzącymi z indywidualnych gospodarstw rolnych”

	Na podstawie art. 18 ust. 2 pkt. 15 ustawy z dnia 08 marca 1990 roku o samorządzie gminnym /tekst jedn. Dz. U. z 2001 roku Nr 142, poz. 1591 z późn. zm./ oraz art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska /tekst jednolity: Dz. U. z 2006r. Nr 129 poz. 902/ Rada Gminy uchwala co następuje:

§ 1

Uchwala się „Program ochrony wód gruntowych przed zanieczyszczeniami pochodzącymi z indywidualnych gospodarstw rolnych” stanowiący  załącznik nr 1 do niniejszej uchwały.
Program  niniejszy  był przedmiotem  konsultacji  społecznej  z rolnikami  realizującymi inwestycje w ramach „Programu  ograniczania zanieczyszczeń środowiska  składnikami nawozowymi  pochodzenia zwierzęcego w województwie  mazowieckim”.

§ 2

Wykonanie uchwały powierza się Wójtowi Gminy.

§ 3

Uchwała wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Mazowieckiego.

Przewodniczący Rady Gminy
Marek Banaś

                                                                              ZAŁĄCZNIK Nr 1
                                                                              do uchwały Nr XXXII/275/06Rady Gminy w 
                                                                              Gniewoszowie z dnia 27 września 2006r.

PROGRAM OCHRONY WÓD GRUNTOWYCH
 PRZED ZANIECZYSZCZENIAMI POCHODZĄCYMI
Z INDYWIDUALNYCH GOSPODARSTW ROLNYCH

Naturalne nawozy zwierzęce takie jak: gnojówka, gnojowica czy obornik są dużym źródłem zanieczyszczeń środowiska naturalnego. Zagrożenie dla środowiska związane ze składowaniem odchodów zwierzęcych powstaje głównie z powodu strat azotu ze względu na nieszczelne zbiorniki do przechowywania nawozów (przemieszczanie się związków azotu do środowiska glebowego, a następnie do wód gruntowych i cieków wodnych pogarsza jakość wody). Zjawisko to nie zostanie zahamowane bez podjęcia odpowiednich inwestycji w gospodarstwach rolnych oraz przestrzegania przez rolników tzw. kodeksu dobrej praktyki rolniczej (który nakłada m.in. obowiązek przechowywania nawozów naturalnych w pomieszczeniach inwentarskich lub na nieprzepuszczalnych płytach). Każda budowa związana z gospodarką odpadami z produkcji zwierzęcej musi spełniać podstawowe wymogi środowiskowe. Standard ten będzie obowiązywał na wyznaczonych Obszarach Szczególnie Narażonych ( obszary, na których stężenie azotu powinno być ograniczone ) od 1.05.2008 r., a na pozostałych obszarach od 25.09.2008r.

I.	Postanowienia ogólne

Przepisy Unii Europejskiej
DYREKTYWA RADY Z DNIA 12 GRUDNIA 1991 ROKU  dotyczy ochrony wód przed zanieczyszczeniem powodowanym przez azotany pochodzące ze  źródeł rolniczych. Nakłada ona na państwa członkowskie obowiązek stworzenia kodeksu bądź kodeksów dobrych praktyk rolniczych, którymi rolnicy kierowaliby się na zasadach dobrowolności. Kodeksy dobrych praktyk rolniczych powinny zawierać przepisy regulujące między innymi magazynowanie nawozów naturalnych oraz stosowanie nawozów na gruntach uprawnych.
DYREKTYWA RADY Z DNIA 24 WRZEŚNIA 1996 ROKU w sprawie zintegrowanego zapobiegania i kontroli zanieczyszczeń przewiduje środki zapobiegania lub redukcji zanieczyszczeń powietrza, wody i gleby, spowodowane emisją szkodliwych substancji. Dyrektywa określa także środki usuwania odpadów do osiągnięcia wysokiego poziomu ochrony środowiska jako całości. 

Przepisy polskie
Zgodnie z USTAWĄ Z DNIA 27 KWIETNIA 2001 R. PRAWO OCHRONY ŚRODOWISKA /Dz. U. Nr 62, poz. 627 z późniejszymi zmianami/ oraz USTAWĄ Z DNIA 26 LIPCA 2000 R. O NAWOZACH I NAWOŻENIU /Dz. U. Nr. 89, poz.991 / określa się zasady ochrony wód gruntowych przed zanieczyszczeniami pochodzącymi z indywidualnych gospodarstw rolnych:
1.	Wody gruntowe i podziemne podlegają szczególnej ochronie, polegającej na niedopuszczeniu do innych zanieczyszczeń oraz zapobieganiu przeciwdziałaniu szkodliwym wpływom na obszary zasilania.
2.	Przyczyny i źródła powstawania zanieczyszczeń wód gruntowych
-	odpady gospodarcze: stałe i ciekłe powstające 
      w gospodarstwach domowych
-	wytwarzanie nawozów organicznych: stałych i płynnych

II.	Szczegółowe zasady ochrony wód gruntowych przed zanieczyszczeniami pochodzącymi z gospodarstw rolnych

Wytwarzanie nawozów organicznych w gospodarstwach rolnych jest wynikiem produkcji zwierzęcej. Skład poszczególnych nawozów uzależniony jest od gatunków hodowlanych zwierząt. Niewłaściwe ich przechowywanie stanowi zagrożenie dla czystości wód gruntowych. W związku z tym ustala się następujące kierunki działań mające na celu ich ochronę:
1.	właściwe przechowywanie obornika i gnojówki w magazynach nawozów naturalnych
2.	magazyn nawozów naturalnych powinien pomieścić obornik i gnojówkę przez 6 -  8 miesięcy, wielkość uzależniona powinna być od ilości hodowanych zwierząt w  danym gospodarstwie
3.	stosowanie odpowiedniej dawki obornika na 1 ha
4.	nawozy organiczne zwłaszcza gnojówka i gnojowica powinny być stosowane w odpowiednich terminach agrotechnicznych, by nie powodowały zanieczyszczeń wód gruntowych.

III.	Rodzaje magazynów do przechowywania nawozów naturalnych

Istnieją różne rozwiązania techniczne magazynów nawozu ciekłego, tzn. gnojówki i gnojowicy. Najprostszy podział wyróżnia zbiorniki otwarte i zamknięte. Ze względu na sposób posadowienia w gruncie zasadniczo rozróżnia się następujące typy zbiorników:
-	zbiorniki podziemne
-	zbiorniki częściowo zagłębione
-	zbiorniki naziemne.

Na polskim rynku istnieją zbiorniki okrągłe, prostokątne, kwadratowe, w kształcie walca lub elipsy. Kształt magazynu należy dobrać z uwzględnieniem następujących czynników:
-	typ sprzętu technicznego stosowanego do przemieszczania nawozu z budynku inwentarskiego do magazynu,
-	szczególne warunki danego gospodarstwa (odległości od istniejących budynków)
-	metoda wybierania nawozu z gnojowni.

Najważniejszą  wytyczną przy doborze magazynu nawozów naturalnych jest rodzaj materiału z jakiego został on wykonany. Ze względu na to kryterium   wyróżniamy:
1.	monolityczne zbiorniki żelbetowe– jest to najprostsza i zarówno najbardziej rozpowszechniona metoda wykonywania zbiorników na nawozy naturalne. Beton z upływem czasu ulega procesom degradacji.
2.	zbiorniki o budowie warstwowej. Wykonane z PP (polipropylen) ze wzmocnieniami żelbetowymi na zewnątrz. Szkielet konstrukcyjny zbiornika stanowi obudowa żelbetowo – betonowa. Jego szczelność zapewnia wewnętrzna wykładzina z płyt polipropylenowych zgrzewanych ze sobą. Ze względu na mocną konstrukcję są to zbiorniki trwałe i wytrzymałe. Tworzywo sztuczne charakteryzuje się wysoką odpornością na agresywne działanie nawozów naturalnych i w związku z tym zapewnia trwałość i szczelność zbiornika. 

IV.	Środki techniczne umożliwiające realizację ochrony wód gruntowych

1.	Istniejące
-	szczelne zbiorniki do przechowywania gnojówki i gnojowicy wybudowane w latach ubiegłych

2.	Planowane
-	budowa magazynów nawozu naturalnego w indywidualnych gospodarstwach rolnych z odrębnym imiennym wykazem rolników zakwalifikowanych do budowy

V.    Postanowienia końcowe
1.	Budowa zbiorników na gnojówkę i/lub gnojowicę sfinansowana ze środków własnych przy udziale dotacji pochodzącej z WFOŚ i GW.
2.	Gmina udzieli wszelkiej pomocy przy realizacji przedsięwzięcia  poprzez informowanie rolników o podjętych ustaleniach, zorganizowanie niezbędnych spotkań. 
3.	Gmina powoła komisję z udziałem inspektora nadzoru.
4.	Zasady otrzymania i rozliczenia dotacji ustali WFOŚ i GW.

Przewodniczący Rady Gminy
Marek Banaś